Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Leuke reis, en ja, het noorden van de Karpaten is vaak een heel ander weer dan het zuiden. Bij mij lag er in november sneeuw in het noorden, en geen vlokje in het zuiden... Ik reisde overigens met de Odesa-Uzhorod tussen Lviv en Tchop, ook een nachttrein, natuurlijk, maar quasi verlaten vanaf Lviv. De ruiten waren overigens een pak aangedampter, eigenlijk was het heel erg moeilijk om foto's te maken doorheen het raam, en natuurlijk kon dat ook niet open...Ik heb zo wat thee en koekjes besteld bij de provodnik, was geen geld. En mooie theeglazen, hé.
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
.
Dinsdag 14/03/2017 - Terug naar de EU
Het is dinsdagmiddag en ik ben aangekomen in Чоп/Chop.
Mijn trein maakt hier kop alvorens de laatste etappe naar Ужгород/Uzhorod aan te vatten.
Hier een beeld van mijn trein met de lok die voor dat laatste stukje de dienst uitmaakt.

Langzaam zet de trein zich in beweging (link naar youtube)

De rechtstreekse rijtuigen Київ/Kyiv-Budapest en Львів/Lviv-Budapest zijn achtergebleven en zullen worden omgespoord.
Pas om 14h20 gaat voor deze rijtuigen de reis verder.
Hier is goed te zien hoe het eerste perron van het station Чоп/Chop zowel normaalspoor als breedspoor heeft.

Treinen van en naar Zahony in Hongarije en Cierna nad Tisou in Slovakije rijden over normaalspoor.
Overigens is het ook mogelijk om vanaf hier op normaalspoor doorheen Oekraïne te rijden tot aan de grens met Roemenië bij Halmeu (lijn enkel gebruikt door goederentreinen)
Boven de ingangsdeuren van de stationshal hangen deze blauwe bakjes. Ongeveer tweemaal per minuut produceren deze een luide bieptoon.
Naar verluidt helpt dit om duiven te verjagen...

Even binnenkijken... Ruimte is er alvast genoeg.

Blik op de loketten

Ook hier kunnen kamers gehuurd worden, dit is de receptieruimte.

Fotomontage van de vertrektabel van lange-afstandstreinen

Vervolgens verlaat ik het station en maak nog deze foto vanaf het stationsplein.

Direct na het buitenstappen word ik al belaagd door taxichauffeurs... Het zal me weinig moeite kosten om straks verder te reizen. Doch eerst nog even het stadje in.
Om de plaatselijke realiteit weer te geven zou ik het hier eigenlijk niet over Чоп/Chop moeten hebben maar wel over Csap (de Hongaarse benaming). Het valt namelijk onmiddellijk op dat de mensen hier onderling geen Oekraïens maar wel Hongaars spreken. De streek maakte dan ook van 896 en 1918 doorlopend deel uit van Hongarije. Op 100 jaar wis je dat niet uit.
Ik ben ook vrij zeker dat een hypothetisch referendum over een "terugkeer" naar Hongarije hier een overgrote meerderheid ja-stemmen zou behalen... (al was het maar uit economische overwegingen)
Op Drehscheibe krijgt deze "Pizzeria Ricco" heel goede kritieken.
Het ziet er uit als een halve bouwwerf maar ik ga er toch maar eten.

De pizza is redelijk lekker. De ongevraagd bijgeleverde ketchup was echt voor niets nodig.

Het interieur doet dappere pogingen om mij het gevoel te geven dat ik in Venetië ben...

En over de prijs kunnen we zeker niet klagen...

Nog wat beelden uit de omgeving van het station.

Net zoals overal in Oekraïne zorgen huwelijken voor big business...

Een oorlogsmonument uit de Sovjettijd (met later toegevoegd Hongaars onderschrift)

De uit het station weggebiepte duiven hebben hier een toevluchtsoord gevonden.

En alsof het station waar ik daarstraks aankwam nog niet groot genoeg was... is er hier nog bijkomend een enorm station waar de Elektrichkas aankomen en vertrekken.

Om mijn reis verder te zetten heb ik een taxi nodig.
Ik keer dus terug naar het stationsplein en laat me opnieuw belagen door de vele chauffeurs daar. Ik kies uiteindelijk voor de minst opdringerige met een sjieke BMW-pet op zijn hoofd. We komen een prijs van 8€ overeen voor de rit van Чоп/Chop naar Малі Селменці/Mali Selmentsi.
BMW-pet ten spijt verplaatsen we ons in een redelijk oude Skoda. Toch rijden we veel te snel naar mijn zin de stad uit. Ook op de brede hoofdweg richting Ужгород/Uzgorod rijden we goed door. We halen daar ook een politiewagen in... doch snelheidslimieten handhaven is hier duidelijk geen prioriteit voor de politie.
"Gelukkig" moeten we de hoofdweg al snel verlaten en de rest van de rit verloopt over kleine en bijzonder slecht onderhouden wegen, er moet constant geslalomd worden tussen de vele diepe putten. Hoge snelheden worden hier niet meer gehaald...
Er staat een serieuze taalbarriere tussen de chauffeur en mij maar over de kwaliteit van de wegen zijn we het alvast roerend eens
Ik laat me afzetten aan de Marshrutka-halte vlak aan de kerk.

Een blik binnenin dat kerkje

Ziezo, nu misschien eerst wat achtergrondinfo...
Bij het hertekenen van de grenzen na de Tweede Wereldoorlog werd het dorp "Slemence" brutaal in twee delen gesneden, de westelijke helft ging naar Tsjechoslowakije en kreeg als naam Vel'ke Slemence (= "groot" Slemence), de Sovjetunie (SSR Oekraine) kreeg de oostelijke kant en dat werd dan Малі Селменці/Mali Selmentsi (="klein" Selmentsi). En dat alles terwijl de bevolking van het dorp eigenlijk Hongaren waren en zijn...
Tot op vandaag is het dorp nog steeds gedeeld, nu tussen Slowakije en Oekraïne.
De meeste van de huisjes van de hoofdstraat tussen de grenspost en de kerk van Малі Селменці/Mali Selmentsi zijn ondertussen omgevormd tot winkeltjes. De meest diverse producten zijn er verkrijgbaar (veel meer dan alleen maar alcohol en sigaretten). Alle prijzen worden er in € aangegeven en liggen een stuk lager dan in Slowakije. Dagelijks komen vele Slowaken dan ook de grens overgewandeld om voordelig inkopen te doen.
Ik begin aan mijn wandeling richting grenspost.
Dit huis (zoals veel huizen in deze streek met zitbankje aan de buitenkant) doet nog niet mee met de commercie.

Tijdens de rit hiernaartoe zag ik al veel ooievaarsnesten. Doch de bewoners ervan zitten nog in het zuiden. In afwachting dan maar een beeld van deze plastieken exemplaren...

Het shoppen kan beginnen...

Eenvoudige klerenwinkeltjes

Auto-onderdelen, batterijen, wisselstukken voor televisies...

Een al wat luxueuzere klerenwinkel ('Bellissimo") die vandaag gesloten is.

Toepasselijke naam (of net niet...)

En natuurlijk kon ook hier een ruime keuze aan bruidskledij en -accessoires niet ontbreken.

Een iets algemener beeld van de winkelstraat

De grens komt in zicht. Hij kan enkel tevoet gepasseerd worden. De auto die net aan het keren is illustreert dat wel goed...

Nog wat gedetailleerde beelden van de artikelen die hier zoal te koop zijn.




En dan is het tijd om afscheid te nemen van Oekraïne.

Vlakbij de grens is er nog dit huis dat zich ver weg houdt van al die commercie... maar er dan ook erg armoedig uitziet.

Beeld van de Oekraïnse zijde van de grenspost. Ik vermoed dat ze hier niet veel Belgen zien dus ik ben voorbereid op een eerder moeizame oversteek.

De eerste persoon die zich met me bezighield was een Oekrainse politieman. Hij vroeg me of ik fotos gemaakt had in Oekraïne wat ik bevestigde. Zijn reactie "you must delete all Ukraine photos" deed me dan perplex staan... Dat meent hij toch niet ?
In een eerste reactie heb ik hem wat fotos vanop mijn telefoon getoond. Daarop stonden enkel wat onschuldige beelden, bvb. van de pizzeria waar ik vanmiddag at... Dat vond hij wel OK. Maar al snel vroeg hij naar mijn "other camera" en dat was vervelender want daarmee had ik zonet de grenspost gefotografeerd. Doch tot mijn verwondering vond hij ook dat OK.
Wat hij dan bedoelde met "You must delete all Ukraine photos" zal ik nooit weten, ik liep maar snel door naar de paspoortcontrole.
Dat was een stuk vriendelijker, een dame controleerde mijn paspoort grondig en stelde veel vragen. Met als uitschieter de vraag of ik in Oekraïne naar een "second wife" komen zoeken was... Maar ik merkte ook wel dat ze trots was op haar land en blij was met bezoekers.
En dus kreeg ik mijn uitgangsstempel...

...en kon verder naar de Slowaakse kant.
Daar werd mijn rugzak helemaal leeggehaald en grondig doorzocht. Doch alles in een bijna vriendschappelijke sfeer.
Ziezo, we zijn er door... Dezelfde grenspost nu van Slowaakse zijde.

Ook aan deze kant van de grens wordt bijna uitsluitend Hongaars gesproken. Dat is ook zichtbaar aan de grafteksten op deze begraafplaats.

Deze is wel heel stevig in de bloemetjes gezet...

Vanaf de begraafplaats kan ik discreet controleren of onze buitengrenzen afdoende bewaakt worden...

Grenspaaltjes

In vergelijking met de Oekrainse kant is Vel'ke Slemence een economische woestijn, het enige dat hier goed draait is de betaalparking waarop de shoppers hun auto achterlaten alvorens tevoet de grens over te steken.

En zo zijn we ook terug in de EU. Dit schooltje is alvast gerenoveerd met steun uit Brussel.

Enkele huizen langs de hoofdstraat tussen de grenspost en de kerk



Op dit straatnaambord werd de Slowaakse straatnaam weggekrast en blijft enkel de Hongaarse versie over.
Het soort pesterijtjes dat ik goed ken uit eigen land...

En de grens ligt ondertussen al 600m achter mij.

In dit buurtwinkeltje raak ik aan een drankje in afwachting van mijn bus.

Eén van de talrijke ooievaarsnesten in de streek

Mijn bushalte

"Spionage"-foto van de talrijke in Oekraïne gevulde boodschappentassen van mijn medepassagiers.

Mijn bus (van de maatschappij Arriva, dochteronderneming van Deutsche Bahn) komt aangereden.

Hiermee reis ik tot het stadje Vel'ke Kapusany.

Nabij Vel'ke Kapusany komen we langs dit grote vormingsstation. Ik vermoed enkel voor goederen want ik heb geen weet van reizigerstreinen in deze streek.

Aangekomen aan het busstation van Vel'ke Kapusany.

Korte wachttijd tot mijn volgende bus...

...nu met eindbestemming Cierna Nad Tisou.

We doorkruisen het moerassige gebied "Latoricky Luh".
Jammer dat een lijnbus geen fotostops inlast want het is een uitzonderlijk zicht.

(c) P. Fenda
Die moerassen (en de weinige wegen erdoorheen) zijn tegelijkertijd de oorzaak van de relatief grote omweg die ik moet maken om van Vel'ke Slemence naar Cierna Nad Tisou te geraken.

Nog een andere foto van onderweg, al vrij dicht bij de bestemming.

Aankomst aan station Cierna Nad Tisou bij mooi avondlicht.


De stationshal

"Fresco" over de bevrijding van Praha door het Rode Leger in 1945.

En ook deze "glasramen" dateren uit de Tsjechoslowaakse tijd.

Hier wordt al heel lang niets meer geserveerd...

Doch aan de andere kant van de hal is er deze meeneempizzeria. Het ziet er erg huiselijk uit binnen. Moest ik vandaag nog geen pizza gegeten hebben had ik het zeker geprobeerd...

In afwachting van mijn trein nog even wandelen door het parkje voor het station.

Daar zitten heel veel vogels op een kleine oppervlakte bij elkaar gepakt.
Dat levert heel veel decibels op. (link naar youtube)

Terug naar het station

Trein Os 8863 uit Чоп/Chop komt aan. Hij bestaat uit één gewoon zitrijtuig gevolgd door...

...twee rechtstreekse slaaprijtuigen :

Eéntje is onderweg van Київ/Kyiv naar Bratislava.

En eéntje van Київ/Kyiv naar Praha.

Beide rijtuigen zullen hun reis vervolgen aan de staart van trein Os 8820 die hier klaarstaat.

En dat is ook de trein waarmee ik verder reis.

Bestemming Kosice

Hier vind ik mijn zitplaats aan het raam.
Bij invallende duisternis en met de binnenverlichting gedoofd wordt het een stemmige reis.

Wordt vervolgd...
Dinsdag 14/03/2017 - Terug naar de EU
Het is dinsdagmiddag en ik ben aangekomen in Чоп/Chop.
Mijn trein maakt hier kop alvorens de laatste etappe naar Ужгород/Uzhorod aan te vatten.
Hier een beeld van mijn trein met de lok die voor dat laatste stukje de dienst uitmaakt.

Langzaam zet de trein zich in beweging (link naar youtube)

De rechtstreekse rijtuigen Київ/Kyiv-Budapest en Львів/Lviv-Budapest zijn achtergebleven en zullen worden omgespoord.
Pas om 14h20 gaat voor deze rijtuigen de reis verder.
Hier is goed te zien hoe het eerste perron van het station Чоп/Chop zowel normaalspoor als breedspoor heeft.

Treinen van en naar Zahony in Hongarije en Cierna nad Tisou in Slovakije rijden over normaalspoor.
Overigens is het ook mogelijk om vanaf hier op normaalspoor doorheen Oekraïne te rijden tot aan de grens met Roemenië bij Halmeu (lijn enkel gebruikt door goederentreinen)
Boven de ingangsdeuren van de stationshal hangen deze blauwe bakjes. Ongeveer tweemaal per minuut produceren deze een luide bieptoon.
Naar verluidt helpt dit om duiven te verjagen...

Even binnenkijken... Ruimte is er alvast genoeg.

Blik op de loketten

Ook hier kunnen kamers gehuurd worden, dit is de receptieruimte.

Fotomontage van de vertrektabel van lange-afstandstreinen

Vervolgens verlaat ik het station en maak nog deze foto vanaf het stationsplein.

Direct na het buitenstappen word ik al belaagd door taxichauffeurs... Het zal me weinig moeite kosten om straks verder te reizen. Doch eerst nog even het stadje in.
Om de plaatselijke realiteit weer te geven zou ik het hier eigenlijk niet over Чоп/Chop moeten hebben maar wel over Csap (de Hongaarse benaming). Het valt namelijk onmiddellijk op dat de mensen hier onderling geen Oekraïens maar wel Hongaars spreken. De streek maakte dan ook van 896 en 1918 doorlopend deel uit van Hongarije. Op 100 jaar wis je dat niet uit.
Ik ben ook vrij zeker dat een hypothetisch referendum over een "terugkeer" naar Hongarije hier een overgrote meerderheid ja-stemmen zou behalen... (al was het maar uit economische overwegingen)
Op Drehscheibe krijgt deze "Pizzeria Ricco" heel goede kritieken.
Het ziet er uit als een halve bouwwerf maar ik ga er toch maar eten.

De pizza is redelijk lekker. De ongevraagd bijgeleverde ketchup was echt voor niets nodig.

Het interieur doet dappere pogingen om mij het gevoel te geven dat ik in Venetië ben...

En over de prijs kunnen we zeker niet klagen...

Nog wat beelden uit de omgeving van het station.

Net zoals overal in Oekraïne zorgen huwelijken voor big business...

Een oorlogsmonument uit de Sovjettijd (met later toegevoegd Hongaars onderschrift)

De uit het station weggebiepte duiven hebben hier een toevluchtsoord gevonden.

En alsof het station waar ik daarstraks aankwam nog niet groot genoeg was... is er hier nog bijkomend een enorm station waar de Elektrichkas aankomen en vertrekken.

Om mijn reis verder te zetten heb ik een taxi nodig.
Ik keer dus terug naar het stationsplein en laat me opnieuw belagen door de vele chauffeurs daar. Ik kies uiteindelijk voor de minst opdringerige met een sjieke BMW-pet op zijn hoofd. We komen een prijs van 8€ overeen voor de rit van Чоп/Chop naar Малі Селменці/Mali Selmentsi.
BMW-pet ten spijt verplaatsen we ons in een redelijk oude Skoda. Toch rijden we veel te snel naar mijn zin de stad uit. Ook op de brede hoofdweg richting Ужгород/Uzgorod rijden we goed door. We halen daar ook een politiewagen in... doch snelheidslimieten handhaven is hier duidelijk geen prioriteit voor de politie.
"Gelukkig" moeten we de hoofdweg al snel verlaten en de rest van de rit verloopt over kleine en bijzonder slecht onderhouden wegen, er moet constant geslalomd worden tussen de vele diepe putten. Hoge snelheden worden hier niet meer gehaald...
Er staat een serieuze taalbarriere tussen de chauffeur en mij maar over de kwaliteit van de wegen zijn we het alvast roerend eens

Ik laat me afzetten aan de Marshrutka-halte vlak aan de kerk.

Een blik binnenin dat kerkje

Ziezo, nu misschien eerst wat achtergrondinfo...
Bij het hertekenen van de grenzen na de Tweede Wereldoorlog werd het dorp "Slemence" brutaal in twee delen gesneden, de westelijke helft ging naar Tsjechoslowakije en kreeg als naam Vel'ke Slemence (= "groot" Slemence), de Sovjetunie (SSR Oekraine) kreeg de oostelijke kant en dat werd dan Малі Селменці/Mali Selmentsi (="klein" Selmentsi). En dat alles terwijl de bevolking van het dorp eigenlijk Hongaren waren en zijn...
Tot op vandaag is het dorp nog steeds gedeeld, nu tussen Slowakije en Oekraïne.
De meeste van de huisjes van de hoofdstraat tussen de grenspost en de kerk van Малі Селменці/Mali Selmentsi zijn ondertussen omgevormd tot winkeltjes. De meest diverse producten zijn er verkrijgbaar (veel meer dan alleen maar alcohol en sigaretten). Alle prijzen worden er in € aangegeven en liggen een stuk lager dan in Slowakije. Dagelijks komen vele Slowaken dan ook de grens overgewandeld om voordelig inkopen te doen.
Ik begin aan mijn wandeling richting grenspost.
Dit huis (zoals veel huizen in deze streek met zitbankje aan de buitenkant) doet nog niet mee met de commercie.

Tijdens de rit hiernaartoe zag ik al veel ooievaarsnesten. Doch de bewoners ervan zitten nog in het zuiden. In afwachting dan maar een beeld van deze plastieken exemplaren...

Het shoppen kan beginnen...

Eenvoudige klerenwinkeltjes

Auto-onderdelen, batterijen, wisselstukken voor televisies...

Een al wat luxueuzere klerenwinkel ('Bellissimo") die vandaag gesloten is.

Toepasselijke naam (of net niet...)

En natuurlijk kon ook hier een ruime keuze aan bruidskledij en -accessoires niet ontbreken.

Een iets algemener beeld van de winkelstraat

De grens komt in zicht. Hij kan enkel tevoet gepasseerd worden. De auto die net aan het keren is illustreert dat wel goed...

Nog wat gedetailleerde beelden van de artikelen die hier zoal te koop zijn.




En dan is het tijd om afscheid te nemen van Oekraïne.

Vlakbij de grens is er nog dit huis dat zich ver weg houdt van al die commercie... maar er dan ook erg armoedig uitziet.

Beeld van de Oekraïnse zijde van de grenspost. Ik vermoed dat ze hier niet veel Belgen zien dus ik ben voorbereid op een eerder moeizame oversteek.

De eerste persoon die zich met me bezighield was een Oekrainse politieman. Hij vroeg me of ik fotos gemaakt had in Oekraïne wat ik bevestigde. Zijn reactie "you must delete all Ukraine photos" deed me dan perplex staan... Dat meent hij toch niet ?
In een eerste reactie heb ik hem wat fotos vanop mijn telefoon getoond. Daarop stonden enkel wat onschuldige beelden, bvb. van de pizzeria waar ik vanmiddag at... Dat vond hij wel OK. Maar al snel vroeg hij naar mijn "other camera" en dat was vervelender want daarmee had ik zonet de grenspost gefotografeerd. Doch tot mijn verwondering vond hij ook dat OK.
Wat hij dan bedoelde met "You must delete all Ukraine photos" zal ik nooit weten, ik liep maar snel door naar de paspoortcontrole.
Dat was een stuk vriendelijker, een dame controleerde mijn paspoort grondig en stelde veel vragen. Met als uitschieter de vraag of ik in Oekraïne naar een "second wife" komen zoeken was... Maar ik merkte ook wel dat ze trots was op haar land en blij was met bezoekers.
En dus kreeg ik mijn uitgangsstempel...

...en kon verder naar de Slowaakse kant.
Daar werd mijn rugzak helemaal leeggehaald en grondig doorzocht. Doch alles in een bijna vriendschappelijke sfeer.
Ziezo, we zijn er door... Dezelfde grenspost nu van Slowaakse zijde.

Ook aan deze kant van de grens wordt bijna uitsluitend Hongaars gesproken. Dat is ook zichtbaar aan de grafteksten op deze begraafplaats.

Deze is wel heel stevig in de bloemetjes gezet...

Vanaf de begraafplaats kan ik discreet controleren of onze buitengrenzen afdoende bewaakt worden...

Grenspaaltjes

In vergelijking met de Oekrainse kant is Vel'ke Slemence een economische woestijn, het enige dat hier goed draait is de betaalparking waarop de shoppers hun auto achterlaten alvorens tevoet de grens over te steken.

En zo zijn we ook terug in de EU. Dit schooltje is alvast gerenoveerd met steun uit Brussel.

Enkele huizen langs de hoofdstraat tussen de grenspost en de kerk



Op dit straatnaambord werd de Slowaakse straatnaam weggekrast en blijft enkel de Hongaarse versie over.
Het soort pesterijtjes dat ik goed ken uit eigen land...

En de grens ligt ondertussen al 600m achter mij.

In dit buurtwinkeltje raak ik aan een drankje in afwachting van mijn bus.

Eén van de talrijke ooievaarsnesten in de streek

Mijn bushalte

"Spionage"-foto van de talrijke in Oekraïne gevulde boodschappentassen van mijn medepassagiers.

Mijn bus (van de maatschappij Arriva, dochteronderneming van Deutsche Bahn) komt aangereden.

Hiermee reis ik tot het stadje Vel'ke Kapusany.

Nabij Vel'ke Kapusany komen we langs dit grote vormingsstation. Ik vermoed enkel voor goederen want ik heb geen weet van reizigerstreinen in deze streek.

Aangekomen aan het busstation van Vel'ke Kapusany.

Korte wachttijd tot mijn volgende bus...

...nu met eindbestemming Cierna Nad Tisou.

We doorkruisen het moerassige gebied "Latoricky Luh".
Jammer dat een lijnbus geen fotostops inlast want het is een uitzonderlijk zicht.

(c) P. Fenda
Die moerassen (en de weinige wegen erdoorheen) zijn tegelijkertijd de oorzaak van de relatief grote omweg die ik moet maken om van Vel'ke Slemence naar Cierna Nad Tisou te geraken.

Nog een andere foto van onderweg, al vrij dicht bij de bestemming.

Aankomst aan station Cierna Nad Tisou bij mooi avondlicht.


De stationshal

"Fresco" over de bevrijding van Praha door het Rode Leger in 1945.

En ook deze "glasramen" dateren uit de Tsjechoslowaakse tijd.

Hier wordt al heel lang niets meer geserveerd...

Doch aan de andere kant van de hal is er deze meeneempizzeria. Het ziet er erg huiselijk uit binnen. Moest ik vandaag nog geen pizza gegeten hebben had ik het zeker geprobeerd...

In afwachting van mijn trein nog even wandelen door het parkje voor het station.

Daar zitten heel veel vogels op een kleine oppervlakte bij elkaar gepakt.
Dat levert heel veel decibels op. (link naar youtube)

Terug naar het station

Trein Os 8863 uit Чоп/Chop komt aan. Hij bestaat uit één gewoon zitrijtuig gevolgd door...

...twee rechtstreekse slaaprijtuigen :

Eéntje is onderweg van Київ/Kyiv naar Bratislava.

En eéntje van Київ/Kyiv naar Praha.

Beide rijtuigen zullen hun reis vervolgen aan de staart van trein Os 8820 die hier klaarstaat.

En dat is ook de trein waarmee ik verder reis.

Bestemming Kosice

Hier vind ik mijn zitplaats aan het raam.
Bij invallende duisternis en met de binnenverlichting gedoofd wordt het een stemmige reis.

Wordt vervolgd...
Laatst gewijzigd door Portbou op 20 apr 2017, 22:58, 2 keer totaal gewijzigd.
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Ik heb daar maar de trein genomen, dat leek me eenvoudiger (maar was net zo goed een avontuur). Officieel kwam ik 5' later aan, maar dat was zonder het tijdsverschil gerekend... De luttele km tussen Tchop en Cierna vragen iets meer dan een uur, zonder de check-in in Tchop bijgerekend... Het hele stel wordt binnenstebuiten gekeerd om te kijken of er toch geen smokkelwaar (of smokkelmensen...) meegereisd is. Dit is een echte grens... Ik had iets te weinig tijd om veel van Cierna te zien, was er eigenlijk iets te beleven, behalve die pizzakiosk voor het station?
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Moest er onderweg over de Karpaten iets misgelopen zijn... of moest het me op één of andere manier niet gelukt zijn om een taxi naar Selmentsi te vinden... dan had ik ook deze trein als back-up-oplossing. Maar dat in-tweeën-gedeelde dorp met zijn voetgangers-only grensovergang fascineerde me... daarom de vrij grote omweg.groentje schreef:Ik heb daar maar de trein genomen, dat leek me eenvoudiger (maar was net zo goed een avontuur). Officieel kwam ik 5' later aan, maar dat was zonder het tijdsverschil gerekend... De luttele km tussen Tchop en Cierna vragen iets meer dan een uur, zonder de check-in in Tchop bijgerekend... Het hele stel wordt binnenstebuiten gekeerd om te kijken of er toch geen smokkelwaar (of smokkelmensen...) meegereisd is. Dit is een echte grens... Ik had iets te weinig tijd om veel van Cierna te zien, was er eigenlijk iets te beleven, behalve die pizzakiosk voor het station?
Ik ben maar een klein uurtje in Cierna nad Tisou geweest. Behalve de meeneempizza (wel degelijk _in_ het station, niet ervoor) heb ik ook nog een supermarktje gevonden aan de andere kant van het park. Voor de rest vooral een slaperige buurt daar...
Dank voor je reacties.
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
ah, dan was dat niet het barretje in een keet voor het station, ik herinnerde me vaag dat ze pizza hadden, maar ik kan mis zijn..
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
...die heb ik dan weer niet gezien. Misschien was jij er in de zomer ?groentje schreef:een keet voor het station
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Nee, november vorig jaar, toen ik ook nog wat nachttreinen wou nemen die op het punt stonden te verdwijnen.
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
.
Dinsdagavond 14/03/2017 - Woensdag 15/03/2017 - huiswaarts
Ik werk verder het programma van de dag af...

Korte overstap in Kosice dus...
Aankondiging van mijn trein (link naar youtube). Slowaaks vind ik erg mooi klinken.

Een dik jaar geleden nam ik dezelfde trein en hetzelfde rechtstreekse rijtuig, toen met lang uitslapen tot in Karlovy Vary.
Het slaaprijtuig is nog van hetzelfde type.


Mijn ticket

Het "pretpakket"

Inclusief pantoffels

Prijslijst

Na deze halte in Kralovany...

...zoek ik mijn bed op.

Eventjes wakker terwijl we door Praag rijden.

En hier onze aankomst in Praha Hlavni.
Tijdens het rangeren slaap ik nog even door.

Echt opstaan doe ik bij ons vertrek uit Praha-Holesovice

Ontbijten met zicht op de Vltava... en op een wolkenfabriek.

Op tijd aangekomen in Usti nad Labem.

Stationshal

Stationsgebouw.

Architectuur uit socialistische tijden...

...met kapitalistische inhoud.

Het Tourist Office deelt een gebouw met "onze" CSOB...

En iets verderop kom ik nog meer België tegen.

Midden op het marktplein sta ik dan plots in Tibet...

Terug naar het station voor het vervolg van de reis :

Dit treintype ("Regio Shark") heeft zijn naam niet gestolen.

Aankondiging van mijn trein

En het laatste ticketje voor deze reis

Informatiescherm in mijn rijtuig

En ook deze reisbegeleider

Onze laatste halte in Tsjechië, Decin.

Vanaf de spoorlijn is het kasteel goed zichtbaar.

Mijn trein volgt de linkeroever van de Elbe en bevindt zich reeds in Duitsland.
Aan de overkant is nog Tsjechisch grondgebied, we rijden tegenover het dorpje Hrensko, toegangspoort tot het natuurfenomeen "Pravcicka Brana".

Beetje opmerkelijk seinhuis nabij Bad Schandau

Bijna twee jaar geleden ondernam ik enkele fietstochtjes hier langs de Elbe.
Ik heb dan dikwijls gebruik gemaakt van dit soort veerverbindingen.

En als laatste beeld uit de Elbevallei dit zicht op het natuurfenomeen "Bastei"

Het is echt een plezier om met de Eurocity-trein te reizen op deze as Praha-Hamburg. Comfortabele rijtuigen, zowel open als met compartimenten. Aan alle zetels grote ramen. Wifi (enkel in Tsjechië weliswaar). Goed restauratierijtuig met doenbare prijzen en heel goede kwaliteit. (al kon ik daar tijdens deze reis niet van genieten want het zat gedurende de hele reis vol)
Aangekomen in Berlin Südkreuz.
Het restaurant draait op volle toeren.

De namiddag breng ik door met een bezoek aan het Stasi-museum.


Vlakbij het Stasi-Museum ligt station Berlin-Lichtenberg.
Daar staat al jaren dit historisch treinstel type VT 18.16 opgesteld.
Deze dieseltreinstellen dateren van eind jaren '60 en waren het meest prestigieuze treintype dat in de DDR gebruikt werd, vooral in gebruik op internationale trajecten. Dit stel wordt momenteel gerestaureerd, de werken lijken momenteel ongeveer halfweg.

Alvorens naar de luchthaven te gaan stop ik nog even aan de Gedächtniskirche.
Dit is de plaats waar enkele maanden geleden een aanslag gepleegd werd met een vrachtwagen op de Kerstmarkt.

En daarmee komt een einde aan deze reis.
Ik deed zoveel verschillende indrukken op dat het nauwelijks te geloven is dat de reis slechts vijf (goedgevulde) dagen duurde.
Dank voor jullie aandacht.
Ik hoor het graag als iemand zich door dit verslag liet inspireren om een gelijkaardige reis te ondernemen.
Hieronder nog een (uitvergrootbaar) plannetje en het volledige reisschema.





Dinsdagavond 14/03/2017 - Woensdag 15/03/2017 - huiswaarts
Ik werk verder het programma van de dag af...

Korte overstap in Kosice dus...
Aankondiging van mijn trein (link naar youtube). Slowaaks vind ik erg mooi klinken.

Een dik jaar geleden nam ik dezelfde trein en hetzelfde rechtstreekse rijtuig, toen met lang uitslapen tot in Karlovy Vary.
Het slaaprijtuig is nog van hetzelfde type.


Mijn ticket

Het "pretpakket"

Inclusief pantoffels

Prijslijst

Na deze halte in Kralovany...

...zoek ik mijn bed op.

Eventjes wakker terwijl we door Praag rijden.

En hier onze aankomst in Praha Hlavni.
Tijdens het rangeren slaap ik nog even door.

Echt opstaan doe ik bij ons vertrek uit Praha-Holesovice

Ontbijten met zicht op de Vltava... en op een wolkenfabriek.

Op tijd aangekomen in Usti nad Labem.

Stationshal

Stationsgebouw.

Architectuur uit socialistische tijden...

...met kapitalistische inhoud.

Het Tourist Office deelt een gebouw met "onze" CSOB...

En iets verderop kom ik nog meer België tegen.

Midden op het marktplein sta ik dan plots in Tibet...

Terug naar het station voor het vervolg van de reis :

Dit treintype ("Regio Shark") heeft zijn naam niet gestolen.

Aankondiging van mijn trein

En het laatste ticketje voor deze reis

Informatiescherm in mijn rijtuig

En ook deze reisbegeleider

Onze laatste halte in Tsjechië, Decin.

Vanaf de spoorlijn is het kasteel goed zichtbaar.

Mijn trein volgt de linkeroever van de Elbe en bevindt zich reeds in Duitsland.
Aan de overkant is nog Tsjechisch grondgebied, we rijden tegenover het dorpje Hrensko, toegangspoort tot het natuurfenomeen "Pravcicka Brana".

Beetje opmerkelijk seinhuis nabij Bad Schandau

Bijna twee jaar geleden ondernam ik enkele fietstochtjes hier langs de Elbe.
Ik heb dan dikwijls gebruik gemaakt van dit soort veerverbindingen.

En als laatste beeld uit de Elbevallei dit zicht op het natuurfenomeen "Bastei"

Het is echt een plezier om met de Eurocity-trein te reizen op deze as Praha-Hamburg. Comfortabele rijtuigen, zowel open als met compartimenten. Aan alle zetels grote ramen. Wifi (enkel in Tsjechië weliswaar). Goed restauratierijtuig met doenbare prijzen en heel goede kwaliteit. (al kon ik daar tijdens deze reis niet van genieten want het zat gedurende de hele reis vol)
Aangekomen in Berlin Südkreuz.
Het restaurant draait op volle toeren.

De namiddag breng ik door met een bezoek aan het Stasi-museum.


Vlakbij het Stasi-Museum ligt station Berlin-Lichtenberg.
Daar staat al jaren dit historisch treinstel type VT 18.16 opgesteld.
Deze dieseltreinstellen dateren van eind jaren '60 en waren het meest prestigieuze treintype dat in de DDR gebruikt werd, vooral in gebruik op internationale trajecten. Dit stel wordt momenteel gerestaureerd, de werken lijken momenteel ongeveer halfweg.

Alvorens naar de luchthaven te gaan stop ik nog even aan de Gedächtniskirche.
Dit is de plaats waar enkele maanden geleden een aanslag gepleegd werd met een vrachtwagen op de Kerstmarkt.

En daarmee komt een einde aan deze reis.
Ik deed zoveel verschillende indrukken op dat het nauwelijks te geloven is dat de reis slechts vijf (goedgevulde) dagen duurde.
Dank voor jullie aandacht.
Ik hoor het graag als iemand zich door dit verslag liet inspireren om een gelijkaardige reis te ondernemen.
Hieronder nog een (uitvergrootbaar) plannetje en het volledige reisschema.





Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Merci voor het verslag. Ik zal ook eens moeten kijken of ik ook eens een reisverslag kan plaatsen.
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Ook vanwege mij veel dank voor het reisverslag.
Ik ga binnenkort ook weer die richting uit en in dat verband heb ik nog een vraagje: online tickets aankopen voor (A) Kosice -> Lviv en (B) Lviv -> Wroclaw lijkt niet mogelijk bij de voor de hand liggende operatoren (Slowakije/Oekraïne/Polen).
Bekende agenten zoals Bahnagentur Schöneberg en Polrail kunnen mij wel verder helpen, maar hun prijzen wijken vrij sterk af: niet alleen zijn hun offertes voor de relaties A en B zowat het spiegelbeeld van elkaar, bovendien zit er een sterke discrepantie op hun prijzen voor relatie A in vergelijking met wat ZSSK als richtprijs meegeeft.
Vraag is dus wat ik het beste doe: lokaal in Slowakije en Oekraïne kaartjes kopen? Of is er nog ergens een 'hulplijn' te vinden voor dit soort verbindingen?
Ik ga binnenkort ook weer die richting uit en in dat verband heb ik nog een vraagje: online tickets aankopen voor (A) Kosice -> Lviv en (B) Lviv -> Wroclaw lijkt niet mogelijk bij de voor de hand liggende operatoren (Slowakije/Oekraïne/Polen).
Bekende agenten zoals Bahnagentur Schöneberg en Polrail kunnen mij wel verder helpen, maar hun prijzen wijken vrij sterk af: niet alleen zijn hun offertes voor de relaties A en B zowat het spiegelbeeld van elkaar, bovendien zit er een sterke discrepantie op hun prijzen voor relatie A in vergelijking met wat ZSSK als richtprijs meegeeft.
Vraag is dus wat ik het beste doe: lokaal in Slowakije en Oekraïne kaartjes kopen? Of is er nog ergens een 'hulplijn' te vinden voor dit soort verbindingen?
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Buiten het seizoen zou ik wellicht aanraden om gewoon ter plaatse te kopen, meestal is er wel plaats. In het hoogseizoen is dit misschien niet zo'n goed idee...
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Dag Jotie,
Ik veronderstel dat je het traject Kosice-Chop overdag aflegt met lokale treinen ?
Die zijn nooit uitverkocht dus daarvoor zou ik niet op voorhand op zoek gaan naar tickets, gewoon aankopen aan het loket van Kosice.
Je kan enkele € uitsparen door in Kosice enkel Kosice-Cierna te kopen en vervolgens aan het loket van Cierna een ticket aan "vriendschapstarief" naar Chop. Maar als de overstaptijd kort is, is de besparing de stress niet waard.
Voor Lviv-Wroclaw (met de nachttrein veronderstel ik...) zou ik je toch Polrail durven aanraden. Voor mijn reis in maart heb ik van hun diensten gebruik gemaakt voor mijn reis van Berlin tot Przemysl. Ik vond hun service snel en professioneel en kon met de kosten leven.(+/- 8€).
Direct na je aankomst in Chop naar het internationaal loket gaan en daar je ticket Lviv-Wroclaw aankopen is ook een mogelijkheid... maar zou ik je alleen durven aanraden als je vijf dagen of langer in Oekraïne verblijft. Anders is de kans op een uitverkochte trein te groot...
Meer in het algemeen over Schöneberg : tot enkele jaren terug bestelde ik af en toe via hen en was best tevreden. Doch mijn recentere ervaringen met hen zijn negatief : mails blijven te lang onbeantwoord en prijzen zijn weinig transparant.
Succes !
Ik veronderstel dat je het traject Kosice-Chop overdag aflegt met lokale treinen ?
Die zijn nooit uitverkocht dus daarvoor zou ik niet op voorhand op zoek gaan naar tickets, gewoon aankopen aan het loket van Kosice.
Je kan enkele € uitsparen door in Kosice enkel Kosice-Cierna te kopen en vervolgens aan het loket van Cierna een ticket aan "vriendschapstarief" naar Chop. Maar als de overstaptijd kort is, is de besparing de stress niet waard.
Voor Lviv-Wroclaw (met de nachttrein veronderstel ik...) zou ik je toch Polrail durven aanraden. Voor mijn reis in maart heb ik van hun diensten gebruik gemaakt voor mijn reis van Berlin tot Przemysl. Ik vond hun service snel en professioneel en kon met de kosten leven.(+/- 8€).
Direct na je aankomst in Chop naar het internationaal loket gaan en daar je ticket Lviv-Wroclaw aankopen is ook een mogelijkheid... maar zou ik je alleen durven aanraden als je vijf dagen of langer in Oekraïne verblijft. Anders is de kans op een uitverkochte trein te groot...
Meer in het algemeen over Schöneberg : tot enkele jaren terug bestelde ik af en toe via hen en was best tevreden. Doch mijn recentere ervaringen met hen zijn negatief : mails blijven te lang onbeantwoord en prijzen zijn weinig transparant.
Succes !
Re: Maart 2017 : korte trip naar het oosten
Dank voor de toelichting, Portbou.
Je inschatting is correct: Kosice-Chop zou ik met dagtreinen willen afleggen, net zoals het traject verder naar Lviv (aankomst rond half elf 's avonds).
Maar ook Lviv-Wroclaw wil ik overdag doen. Met de nachttrein heb ik het vorig jaar in de omgekeerde richting gedaan en dat was toch niet zo'n prettige ervaring. Al had dat vooral te maken met de Poolse douaniers die mijn paspoort niet vertrouwden. Het heeft even geduurd voor dat uitgeklaard was. De Oekraïners hadden er hoegenaamd geen probleem mee, maar ik heb die nacht niet bepaald kunnen slapen. Dat wil ik nu vermijden. Vandaar dus de keuze om de IC te nemen tussen Lviv en Przemysl en daar over te stappen op een Poolse IC of wat daarvoor moet doorgaan. In Wroclaw zoek ik dan weer een echt bed op. Maar goed: ik ga je raad opvolgen en gauw een kaartje bestellen bij Polrail. Op een paar zloty komt het zeker niet aan.
Je inschatting is correct: Kosice-Chop zou ik met dagtreinen willen afleggen, net zoals het traject verder naar Lviv (aankomst rond half elf 's avonds).
Maar ook Lviv-Wroclaw wil ik overdag doen. Met de nachttrein heb ik het vorig jaar in de omgekeerde richting gedaan en dat was toch niet zo'n prettige ervaring. Al had dat vooral te maken met de Poolse douaniers die mijn paspoort niet vertrouwden. Het heeft even geduurd voor dat uitgeklaard was. De Oekraïners hadden er hoegenaamd geen probleem mee, maar ik heb die nacht niet bepaald kunnen slapen. Dat wil ik nu vermijden. Vandaar dus de keuze om de IC te nemen tussen Lviv en Przemysl en daar over te stappen op een Poolse IC of wat daarvoor moet doorgaan. In Wroclaw zoek ik dan weer een echt bed op. Maar goed: ik ga je raad opvolgen en gauw een kaartje bestellen bij Polrail. Op een paar zloty komt het zeker niet aan.